MEHTER'İN TARİHİ
      Dünyanın en eski bandosu olarak bilinen mehter'in tarihi VIII.yüzyılda yazılmış ve Türk tarihinin en eski yazılı kaynağı olan Orkun kitabeleri'ne kadar uzanmaktadır. Orhun kitabeleri'nde "Kübürge" ve "Tuğ" çalgılarından bahsedilmektedir.

     XI.yüzyılda yazılmış, Türkçe'nin en eski sözlüğü olan Divan-ü Lügat-it Türk'te, Hakan'ın huzurunda nevbet vuran müzik gurubuna "Tuğ" adı verildiği yazılmaktadır.

     Eski Türk devletlerinin tuğ takımlarında yer alan musiki aletleri,Osmanlı Mehterhanesindeki çalgıların protatiplerinden ibaret olup bu çalgılar; Küvrük(Kös), Tomruk (Davul), Ceng(Zil) gibi sazlardır. Türk borusunun XII. yüzyılda "Nay-ı Türki" adı ile meşhur olup savaşlarda çalındığını tarihi kaynaklar belirtmektedir.

     Türk Hükümdarlarının hakimiyet sembollerinden olan Davul ve Sancak İslamiyet'ten sonra kurulan Türk devletlerinde de birer hakimiyet sembolü olarak kullanılmaya devam etmiştir.

   Tuğ İsmi Büyük Selçuklulardan itibaren Tabılhane ve Nevbet'e Osmanllarda ise Mehter müziğine dönüşerek gelenek devam ettirilmiştir.Osmanlı Devletinin kurucusu olan Osman Gazi'ye ait 1289'da beylik yetkisi veren Anadolu Selçuklu Hükümdarı Sultan II. Gıyaseddin Mesud'un gönderdiği hakimiyet sembollerinden tuğ,sancak,boru,zil ve davul da yer almaktaydı. Bu Olay Osmanlılarda Mehter'in ilk kuruluşu olarak kabul edilmektedir.

      Osmanlılar mehter geleneğini XV. yüzyıldan itibaren büyük bir teşkilat, intizam ve musuki kalitesi içinde geliştirilmişlerdir. Mehter, Teşkilat olarak "Emir-i Alem" adı verilen yüksek rütbeli bir memurla saraya ve padişaha bağlı resmi bir devlet kuruluşu niteliğindedir.

     XVI. yüzyıldan itibaren düzenlenen kanunnameler ile Mehter; yalnız hükümdarın kapısında nevbet vuran bir kuruluş halinden çıkarılarak, idari ve askeri devlet teşkilatında görev alan Sadrazam, Vezir ve eşidi rütbeler ile askeri rütbelerine göre Beylerbeyleri ile Sancak Beylerine de farklı katlar'da sınırlı mehter kurma izni verilmiştir.

     Mehter musukisi, savaşlarda icra ettiği canlı ve dinamik havaları ile askeri coşturmuş ve düşmanlarına korku vermiştir. Türk zaferlerinin coşkusu ve sevinci olmuştur. 1826'da Sultan II.Mahmud'un Yeniçeri Ocağını kaldırması ile onun bir parçası ve ordunun sembolü olan mehterhane de kaldırılmış ve yerine Avrupa devletlerinde olduğu gibi "Askeri Bando" takımı kurulmuştur.